Dit eenvoudige mechanisme cre\u00ebert een vruchtbare spanning tussen regel en vrijheid: elk individueel gebaar volgt een nauwkeurig protocol, terwijl het zijn onherleidbare eigenheid behoudt. In een conceptuele lijn die nauw aansluit bij de praktijk van de instructional art, is tekenen niet langer louter de uitdrukking van een ge\u00efsoleerde subjectiviteit, maar het resultaat van een gedeeld systeem waarbij de uitvoering wordt verdeeld over meerdere lichamen. Het werk wordt zo gebouwd door toedoen van anderen.
\nHet project reflecteert ook op de diversiteit van grafische signaturen. Tekenen \u2014 een medium dat zowel universeel als diep intiem is \u2014 wordt hier een veld voor het observeren van verschillen: ritmes, druk, aarzelingen, stijlen. De uiteindelijke samenvoeging probeert deze verschillen niet te homogeniseren, maar laat ze juist naast elkaar bestaan in een gemeenschappelijk beeld, waardoor de sporen van een groep in al haar pluraliteit zichtbaar worden.
\nTussen partituur en improvisatie, controle en verspreiding, geeft de performance vorm aan een gevoelige cartografie van het collectief. Elke iteratie is verankerd in haar context, waardoor een gesitueerd portret ontstaat \u2014 een beeld doorkruist door de eigenheid van degenen die het samenstellen.<\/p>\n