Doorheen de zomer werkt Raphael vanuit ons atelier verder aan zijn experiment met de materialistische kwaliteiten van zilvergelatinefoto’s, dewelke hij inzet als bronmateriaal voor stucco- en fresco-tekeningen en -schilderijen. Daarbij weeft hij het erfgoed van de Italiaanse kunstenaars van het Quattrocento samen met de technologische vooruitgang van de evolutie van de fotografie, en raakt hij aan een conceptueel onderzoek naar de reikwijdte van persoonlijke en collectieve beeldvorming. De notie van tijd als een vast te leggen entiteit, een momentopname, staat centraal. Het werk van Lecoquierre roept vragen op over onze relatie tot beelden en het verstrijken van de tijd in een wereld die door een ultrasnelle stroom van visuele informatie wordt gedomineerd.<\/p>\n