Ore

Een andere opvoeding door steen: in het achterland / de sertão (van binnen naar buiten, en pre-didactisch).
In het achterland geeft de steen geen lessen, en zelfs als hij dat deed, zou er niets worden onderwezen; daar is de steen niet iets wat men leert, maar een steen vanaf de geboorte, die de ziel doordringt.

Fragment uit “Educação pela pedra” (Education by Stone), João Cabral de Melo Neto, 1966.
Vertaling door Richard Zenith.
In: Melo Neto, J. C., Education by Stone: Selected Poems. New York: Archipelago Books, 2005.

Ore ontstaat uit een praxis van uitwisseling. Het project vindt zijn oorsprong in een uitnodiging van het steenatelier Van Den Weghe aan Paloma Bosquê, wier onderzoek naar geologische tijd en materieel geheugen het fundament van deze samenwerking vormt. Vervolgens nodigde Bosquê Roberto Freitas uit, een Braziliaanse kunstenaar gevestigd in Brussel, om een werk te ontwikkelen dat hun complementaire praktijken samenbrengt.
Door deze ontmoetingen wordt materie een plaats van dialoog. De werken richten zich op de Aarde als een levende aanwezigheid, aandachtig voor haar diepe tijd, haar drukken en haar vibraties. De tentoonstelling benadert aardse materie als een archief waarin duur wordt samengeperst, gefragmenteerd en actief blijft, met als doel haar breuken, haar metamorfoses en haar langetermijnprocessen zichtbaar te maken.