met
John Armleder, Domenico Battista, Philippe Decrauzat, Sylvie Fleury, Christian Floquet, Poul Gernes, Fabrice Gygi, Stéphane Kropf, Elaine Lustig Cohen, Olivier Mosset, Mai-Thu Perret, Ralph Rumney, Blair Thurman, John Tremblay
Georganiseerd door
John Armleder

In april 2019 nodigt Fondation CAB de iconische en tevens iconoclastische Zwitserse kunstenaar John Armleder (° 1948, Genève) uit voor een unieke samenwerking. Armleder brengt hiervoor pioniers van de Zwitserse kunstscène, die sinds de jaren ’60 de primaire abstractie en de grafische geometrie belichamen, samen met internationale kunstenaars binnen deze traditie werken en zich dit erfgoed op een vrije en eclectische manier toeëigenen.

Eerder dan deze praktijken illustratief aan te wenden als schematische voorbeelden van abstracte schilderkunst, brengt Armleder ze samen in een compositie die de toeschouwer op sleeptouw neemt langs geometrische verwarringen, perceptie-begoochelende constructies, twee-dimensionale en drie-dimensionale vervormingen en meeslepende trompe l’oeuil-installaties waarin de omringede architectuur verdubbeld, gefragmenteerd, dan wel ontkent wordt.

In navolging van de Duitse Bauhaus-experimenten, werd de Zwitserse Geometrische abstractie een belangrijke bijdrage aan de beeldende kunst van de 20ste eeuw, dankzij een sobere en rationele beeldtaal die – gebaseerd op harmonie en evenwicht en technische perfectie – culmineerde in een specifieke ‘Zwitserse’ formele esthetiek. Deze traditie resoneert doorheen de hele tentoonstelling.

Alentour neemt vorm als totale immersieve installatie, in een mozaïek van schilderijen en andere muurwerken waarin de dialoog tussen de kunstenaars minstens even belangrijk is dan hun afzonderlijke bijdragen. In hun originilatieit vieren ze de kunst, de samenwerking en de vriendschap. Zeker het werk van John Armleder, Stéphane Kropf enJohn Tremblaygetuigt hiervan (Kropf en Tremblay werkten reeds eerder samen met Armleder, die als grote voorstander hun werk sinds geruime jaren promoot). Het trio neemt Fondation CAB’s centrale ruimte in voor de tentoonstelling.

Sinds de jaren ’80, verkent Armleder bepaalde beginselen uit de abstractie en het modernisme door methodologieën zoals appropriatie en citatie.        Zijn “Furniture Sculptures”, waarin gevonden objecten samengesteld worden met abstracte geometrische of monochrome schilderijen, stellen zich kritisch tegenover van het keurslijf van de notie van ‘stijl’, en nemen pertinent afstand van de academische connotatie die met traditionele abstractie gepaard gaat. John Tremblay (°1966, Massachusetts)werkt met zeerdruk en vervlakt schrootmetaal om circulaire vormen te creëren, als een interessante variatie op de rechtelijnen en harde hoeken die doorgaans eigen zijn aan de Geometrische abstractie. De abstracte schilderkunst van Stéphane Kropf(°1979, Lausanne) bespeelt dan weer de blik door optische vibraties. De kleuren die in zijn werk vervat zitten onthullen slechts hun maximale effect wanneer toeschouwers het van dichtbij bekijken, zichzelf helemaal overgevend aan een meditatieve observatie.

Deze informele samenkomst van vrienden en gelijkgestemde artistieke praktijken wordt verder uitgewerkt in het tweede, meer onderzoeksgerichte luik van de tentoonstelling. Werk van ongeveer tien andere kunstenaars die dezelfde traditie van het Geometrische abstractie representeren, sieren de muren in een arbitraire, en toch unieke compositie.

Christian Flocquet(° 1961, Geneva) bijvoorbeeld, wiens geometrische vormen, binaire kleurenassociaties en diagonale composities in monumentale canvassen vastgelegd liggen. Of Domenico Battista(°1946, Triggiano) die met kunst startte in Venezuela in de jaren ’70, waar hij Op Art op zijn eigen manier interpreteerde door zijn werken te injecteren met met vibraties, ritme en een dynamische energie die de blik verstoort. Philippe Decrauzat (°1975, Lausanne) is dan weer gefascineerd door optische vormen en onderzoekt hun capaciteit en draagwijdte. Hij is ook beïnvloed door Op Art, en hanteert bepaalde technieken om de verhoudingen tussen zijn werken te manipuleren; in relatie tot de plekken waarin ze zich bevinden, maar ook tot de beweging en perceptie van de toeschouwer.

Sylvie Fleury
(°1961, Geneva) werkt met consumentengoederen die ze zich als ready-mades toeëigent om na te denken over de obsessieve vicieuze cirkel van het kapitalisme: van verleiding naar tijdelijke bevrediging, tot hernieuwde, onverzadigbare verlangens. Haar provocerende slogan ‘Yes To All” duikt regelmatig op in haar werk, en daarnaast hanteert ze een gladde en aantrekkelijke beeldtaal om haar toeschouwers – die zelf door het consumentisme zijn geconditioneerd – te verleiden.

Echoing this preoccupation, Blair Thurman(b. 1961, New Orleans) issues standardised and simple forms from quotidian life to bridge the notion of optical perception with a reflection on how media is saturating our visual culture. He explores the correlation between representation and abstraction, borrowing from Pop Art and Minimalism and associating them with contemporary elements of entertainment and pop culture. Mai-Thu Perret(b. 1976, Geneva) equally draws on what thrives our contemporary capitalist society, by questioning the position of ritualistic practices within, hinting at the notion of utopia. She incorporates feminist literary references, and looks at Modernism, Arts and Crafts as well as Eastern cultures to construct her visual art practice, which consists of performance, sculpture, installation and applied arts.

In navolging van deze piste, ontleent Blair Thurman (°1961, New Orleans) simpele, gestandaardiseerde vormen aan het dagelijkse leven om een onderzoek naar optische waarneming te koppelen aan de bedenking van hoe de media onze beeldcultuur verzadigt. Hij verkent de correlatie tussen representatie en abstractie, kijkt daarbij naar Pop Art en Minimalisme, en associeert ze met hedendaagse vormen van entertainment en popcultuur. Mai-Thu Perret(°1976, Geneva) gaat in haar werk ook op zoek naar de wortels van onze hedendaagse kapitalistische maatschappij, door er de positie van rituele praktijken in te observeren, in een echo naar het idee van de utopie. Ze werkt met referenties uit de feministische literatuur, en kijkt naar het Modernisme, Arts and Crafts maar ook Oosterse culturen om haar beeldend werk – sculpturaal, performance, installatie en toegepaste kunst – vorm te geven.

In Alentouridentificeert en ontrafelt John Armleder veel van de belangrijkste stromingen die deel uitmaken van het hedendaagse kunstdiscours. Als maker van performances, schilderijen, sculpturen, installaties en werken die deze classificaties radicaal weerleggen, daagt hij voortdurend verwachtingen uit: verwachtingen over wat kunst is en hoe het functioneert in de samenleving. Het oeuvre van de kunstenaar geeft blijk van een oprecht respect voor de vrije inspiratie die tot stand komt door kans en toeval in de kunst, als een echo naar de verassingen van het dagelijks leven.

 

Practical information
Opening reception: Tuesday April 23, 6 – 9PM
Exhibition dates: 24 April – 22 June 2019
Wednesday – Saturday: 12 – 6PM

Extended opening hours during Art Brussels 24 – 28 April
Wednesday – Saturday: 10AM – 6PM

 

 

 

Schrijf je in voor onze nieuwsbrief

Schrijf je in voor onze nieuwsbrief